PAS POUR LES MAISONS ENNuyeuses

RETOUR FACILE SOUS 30 JOURS

LIVRAISON GRATUITE À PARTIR DE 59 €

Votre panier

Votre panier est actuellement vide.

Bauhaus tentoonstellingsposters 1919-1933

Het Bauhaus bestond veertien jaar, verhuisde drie keer van stad en werd in 1933 onder politieke druk gesloten. In die tijd bracht het meubels, gebouwen, textiel en typografie voort, maar wat de ideeën van de school het verst droeg, was de poster. Een poster was goedkoop, hij reisde, en hij moest de school in één oogopslag verdedigen — precies de discipline die het Bauhaus onderwees.

De drie fasen, en hoe elk eruitzag

JarenStadDirecteurHoe het drukwerk eruitzag
1919-1925WeimarWalter GropiusExpressionistische houtsnede die plaatsmaakt voor harde geometrie
1925-1932DessauGropius, daarna Hannes MeyerDe volgroeide stijl: schreefloos, rasters, fotomontage
1932-1933BerlijnLudwig Mies van der RoheEen particuliere school in een leegstaande fabriek; weinig drukwerk

Weimar 1923: de tentoonstelling die de stijl vastlegde

De eerste Bauhaus-tentoonstelling liep in de zomer van 1923 in Weimar, en het is het scharnierpunt van het hele verhaal. De school was vier jaar lang beschuldigd van een ambachtscommune te zijn, en de tentoonstelling was het antwoord van Gropius: een publieke demonstratie dat de werkplaatsen voor de industrie konden ontwerpen. De leus die eraan hing, kunst en techniek als een nieuwe eenheid, is feitelijk de tweede oprichtingsverklaring van de school.

Het promotiemateriaal werd als een reeks gemaakt en niet als één vel. Studenten en jonge meesters kregen elk een kaart of poster om te ontwerpen, en daarom oogt het materiaal uit 1923 als een reeks experimenten in plaats van als een campagne. Twee namen domineren wat bewaard is gebleven. Herbert Bayer, toen nog student, werkte toe naar de uitgeklede geometrische letters die hij later zou vastleggen als een enkel alfabet zonder enige hoofdletter. Joost Schmidt maakte de bekendste poster van de tentoonstelling, een constructie van gedraaide blokken en haaks gezette tekst die eerder als machineonderdeel leest dan als aankondiging.

Wat ze allebei deden is het waard om ronduit te benoemen, want het is de reden dat de stijl er nog altijd modern uitziet. Ze haalden de versiering uit de typografie en behandelden de letter als geometrisch object, en gebruikten vervolgens het hele vel als raster in plaats van als pagina met een plaatje erop en woorden eronder.

Een opmerking over wat gereproduceerd mag worden

Hier telt eerlijkheid zwaarder dan assortiment. Bayer stierf in 1985 en Josef Albers in 1976, dus hun werk blijft in de EU nog decennia auteursrechtelijk beschermd. Schmidt stierf in 1948, wat hem voorlopig in een vergelijkbare positie plaatst. Dat betekent dat de echte posters uit 1923 iets zijn wat wij noch iemand anders legitiem als print kan verkopen, wat een zoekresultaat ook suggereert.

Dit artikel is dus redactioneel en geen catalogus. Wat ons assortiment wel heeft is werk in de traditie in plaats van facsimiles van de tentoonstellingsvellen: geometrische composities, constructies in primaire kleuren en typografische prints in dezelfde grammatica, verzameld in de Bauhaus-collectie. Waar de kunstenaars van de school zelf uit het auteursrecht zijn, ligt het anders — Paul Klee stierf in 1940 en zijn werk is in de EU vrij, en daarom kunnen zijn prints wel netjes worden gereproduceerd terwijl de tentoonstellingsposters dat niet kunnen.

Typografisch werk ophangen

Posterontwerpen worden gelezen en niet alleen bekeken, en dat verandert twee dingen.

FormaatPrettige leesafstandWaar dat het brengt
30×42onder 1 mhal, naast een bureau
50×701-1,5 mde meeste kamers
70×1001,5-2,5 mwoonkamer, trappenhuis

Ten eerste: hang ze waar iemand kan blijven staan. Ten tweede: hang ze recht en op de standaard middenhoogte van 145 cm, behandeld in de gids over ophanghoogte, want een vel dat op een raster is gebouwd, laat elke graad scheefstand zien. Een zwarte lijst past bij de typografische ontwerpen; het volledige aanbod aan maten en afwerkingen staat bij de lijsten. De vellen uit die tijd werden vaak op afwijkende maten gesneden, dus een moderne reproductie wordt altijd opnieuw op standaardformaten gezet in plaats van op die van het origineel — de maten van de onze staan in de gids met postermaten.

Article précédent
Poste suivant