Aardetinten zijn geen kleur maar een familie — beige, oker, klei, roest, omber en bruin — en de reden om ze als één ding te zien, is dat ze als groep werken op een manier die losse kleuren niet doen. Een kamer met vier prints in aardetinten oogt gecomponeerd. Een kamer met vier groene prints oogt alsof iemand groen leuk vindt. Dit stuk gaat over de combinatie: hoeveel, in welke verhoudingen, en welke tinten aanwezig moeten zijn om de set bij elkaar te houden.
Drie rollen, geen vier gelijke delen
De fout bij een palet is elke kleur evenveel ruimte geven. Een set prints in aardetinten heeft een dominant, een secundair en een accent nodig, en de verdeling die werkt is ruwweg 60 / 30 / 10 van het totale bedrukte oppervlak op de wand.
| Rol | Aandeel | Tinten | Taak |
|---|---|---|---|
| Dominant | ~60% | Zand, haver, lichte klei, warm grijs | Zet de temperatuur. Meestal de grootste print |
| Secundair | ~30% | Oker, camel, terracotta | Geeft de set zijn identiteit als aarde in plaats van neutraal |
| Accent | ~10% | Roest, omber, diepbruin, bijna zwart | De donkere noot. Zonder die noot heeft de wand geen bodem |
Het accent is het deel dat mensen weglaten, en juist het ontbreken ervan is waarom een wand in aardetinten verwassen kan ogen. Tien procent van het bedrukte oppervlak is niet veel — één kleine print, of één donker element binnen een grotere — maar de hele groep hangt ervan af.
Hoe dat er in formaten uitziet
Vertaald naar de vijf maten, op een wand van ongeveer drie meter:
| Set | Dominant | Secundair | Accent |
|---|---|---|---|
| Drie prints, 154 cm breed | Eén 70×100 in lichte klei | Eén 50×70 in oker | Eén 30×42 in diep omber |
| Vier prints, twee rijen | Twee 50×70 in zand | Eén 50×70 in terracotta | Eén 21×30 in bijna zwart |
| Vijf prints, fotowand | Eén 70×100 plus één 50×70 in haver | Twee 30×42 in camel en roest | Eén 21×30 in donkerbruin |
Houd de tussenruimtes tussen de lijsten op 4 tot 8 centimeter, overal dezelfde afstand, en lijn de middens van de lijsten uit in plaats van hun bovenranden. Er staan twaalf uitgewerkte arrangementen met maten in de gids met fotowand-indelingen, en de formaten zelf staan op een rij in de gids met postermaten in centimeters.
Egon Schiele - Kniende in orange-rotem Kleid, 1910 Poster
Pumpkin Forever - Yayoi Kusama Poster
Beautiful Dry Flowers -Treechild
Bauhaus Dress - David Wolf
Green Hilma - Tara Green
The Kiss No 04 - David Wolf
Een palet inlijsten in plaats van een print
Bij een groep houden de lijsten op een beslissing per print te zijn en worden ze een beslissing voor de hele set. Twee regels gelden:
- Eén afwerking voor allemaal. Gemengde lijsten om een groep in aardetinten vernietigen het effect, want het hele punt is dat de prints als één ding lezen. Kies eiken of zwart en blijf daarbij.
- Eiken als de kamer al hout heeft, zwart als dat niet zo is. Een palet in aardetinten in eiken lijsten op een houten vloer voor een warme wand is heel veel van dezelfde temperatuur; de zwarte lijsten zijn dan wat de wand behoedt voor slapheid. Is de vloer grijs of betegeld, dan levert eiken juist de warmte.
Binnen een groep meng je meestal maten boven en onder 50×70, en de gekleurde lijstafwerkingen lopen maar tot 50×70. Dat beslist het: voor elke set met een 70×100 of een 100×140 erin zijn eiken en zwart de twee opties die je overal kunt doortrekken. Beide dekken alle vijf de maten in het lijstenassortiment.
Waar het palet vandaan komt
Aardetinten zitten van nature in droogbloemen, steen, woestijn en landschap — het meeste daarvan in de natuurprints. De andere bron is stiller en wordt vaak over het hoofd gezien: prints van Paul Klee, waar oker, roest en omber opduiken als kleurvlakken in plaats van als onderwerp, wat ze heel makkelijk in te passen maakt als secundair of accent.