Sommige wanden zijn alleen maar lengte en geen hoogte: de strook boven een dressoir, het traject langs een gang, de band tussen een deurkozijn en het plafond. De vraag die ze oproepen is niet hoeveel lijsten erop passen — dat zijn er genoeg — maar welke verhouding de uiteindelijke rij moet hebben. Klopt die verhouding niet, dan leest een perfect opgemeten opstelling alsnog als een streep postzegels.
Houd de rij tussen 2:1 en 3,5:1
Zet de totale breedte van de opstelling af tegen de hoogste lijst. Die verhouding bepaalt of de rij oogt als een doordachte band of als een dun lijntje dat over de wand is geprikt.
| Totale breedte | Hoogste lijst | Verhouding | Leest als |
|---|---|---|---|
| 120 cm | 42 cm | 2,9:1 | Een band — goed |
| 200 cm | 42 cm | 4,8:1 | Een streep — te dun |
| 200 cm | 70 cm | 2,9:1 | Een band — goed |
| 240 cm | 100 cm | 2,4:1 | Een blok — goed, maar uitgesproken |
| 300 cm | 70 cm | 4,3:1 | Te dun — splits hem |
Er zijn drie uitwegen bij een verhouding boven 3,5:1. Ga een formaat omhoog. Voeg een tweede rij toe, wat de hoogte verdubbelt ten koste van 5 cm tussenruimte. Of splits het traject in twee groepen met een bewuste pauze van 40 tot 60 cm ertussen, wat de verhouding per groep opnieuw zet en doelbewust oogt op een manier die één te lange rij nooit haalt. De formaatmaten staan in het overzicht van postermaten.
Boven een dressoir bepaalt het meubel het formaat
De standaardhoogte van 145 cm voor het midden gaat uit van lege wand eronder. Boven een dressoir botst dat met het meubel, omdat de onderkant van een hoge lijst achter de bovenkant van de kast zakt. Houd minstens 15 cm vrije wand tussen de bovenkant van het dressoir en de onderkant van de lijsten.
| Hoogte dressoir | Hoogste lijst bij midden op 145 cm | Grootste formaat dat werkt |
|---|---|---|
| 75 cm | 110 cm | 70×100 |
| 80 cm | 100 cm | 70×100, precies op de grens |
| 85 cm | 90 cm | 50×70 |
| 90 cm | 80 cm | 50×70 |
Merk op dat 100×140 nergens voorkomt. Met het midden op 145 cm zit de onderkant op 75 cm, en dat is lager dan de bovenkant van vrijwel elk dressoir. Het is een formaat voor tegen de muur leunen of voor een lege wand, geen meubelformaat. De hoogteregel zelf staat uitgelegd bij de 145 cm-regel.
Winnie Møller - Fantasi i Himlen 1
Winnie Møller - Skovens Blomster 1
Cat in Window Poster
Yayoi Kusama - Red Dots Poster
Meeting at Sunset - Vincent V
Tree of Life - Thomas Nordentoft
Twee derde van het meubel, niet twee derde van de wand
Waar een meubel staat, bepaalt dat meubel. Een dressoir van 180 cm vraagt om een breedte van ongeveer 120 cm, ook al loopt de wand door tot vier meter — de opstelling hoort bij de kast eronder, en hem over de uiteinden laten steken verbreekt die relatie. Waar geen meubel staat, zoals in een gang, bepaalt de wand en is 60 tot 70 procent van de lengte het doel.
Liggende formaten verdienen hier hun plek
Dit is de ene situatie waarin lijsten een kwartslag draaien meer is dan een voorkeur. Een 30×42 liggend is 42 breed en 30 hoog, wat de breedte opdrijft en de hoogte drukt — precies de verkeerde richting op een lange wand. Staand is meestal het juiste instinct voor een smal traject, met liggend gereserveerd voor één ankerwerk in het midden.
De uitzondering is de heel lage band boven een deur of onder een schuin dak, waar hoogte simpelweg ontbreekt. Daar past alleen een rij liggende 21×30 van 21 cm hoog, en het eerlijke antwoord is er drie of vier te gebruiken in plaats van negen — een korte rij kleine lijsten oogt bewust, een lange oogt als een randje.
Twaalf opstellingen met hun uiteindelijke maten staan in de gids over een fotowand maken, motieven voor gangen vind je in de collectie voor de hal, en voor een dressoir in de hoofdkamer zijn er de posters voor de woonkamer.