Lijsten voor posters van 70x100: eiken of zwart

Bij 70×100 veranderen er twee dingen tegelijk. De gekleurde lijsten houden op — vanaf hier is de keuze eiken of zwart — en het gewicht wordt iets waar je op moet plannen in plaats van iets wat je achteraf merkt. Beide veranderingen hebben dezelfde onderliggende oorzaak: oppervlak. Een 70×100 heeft twee keer het oppervlak van een 50×70, en alles rond hanteren en uiterlijk volgt daaruit.

Waar de kleuren ophouden

Wit, donkerbruin, blauw, groen, rood, geel en roze worden gemaakt tot en met 50×70. Bij 70×100 en 100×140 bestaat het assortiment uit eiken en zwart, en dat is het einde ervan en geen gat dat nog opgevuld wordt.

Er is een ontwerpreden om daar vrede mee te hebben. Het profiel is bij elke maat even breed, dus naarmate het beeld groeit, wordt de rand een steeds kleiner deel van wat je ziet.

Formaat	Oppervlak	Lijst als aandeel van het geheel	Beschikbare kleuren
21×30	0,06 m²	fors — een echte rand	alle negen afwerkingen
30×42	0,13 m²	merkbaar	alle negen afwerkingen
50×70	0,35 m²	een fijne lijn	alle negen afwerkingen
70×100	0,70 m²	een randje	eiken, zwart
100×140	1,40 m²	nauwelijks aanwezig	eiken, zwart

Bij 0,70 m² zou een gekleurde lijst een dunne ring roze of groen om een heel groot beeld zijn — nadrukkelijk genoeg om op te vallen, te dun om bedoeld te lijken. De afwerkingen die op deze maat wél bestaan, zie je in het lijstenassortiment.

Eiken of zwart op deze maat

De algemene regel is dat eiken bij warme en fotografische onderwerpen past en zwart bij grafische, maar de schaal kantelt dat. Op 70×100 voegt een zwarte omlijsting visueel gewicht toe aan iets wat al groot is, dus beelden die op 50×70 zwart zouden verdragen, vragen na vergroting vaak om eiken. Twee werkbare uitgangspunten:

• Eiken voor landschap, botanisch werk, abstracte wassingen, warm getinte fotografie, en alles wat hangt in een kamer met veel wit — het voorkomt dat de lijst de sterkste lijn op de wand wordt.
• Zwart voor typografische prints, grafiek in vlakke kleuren, zwart-witfotografie, en elke print op een donkere of sterk gekleurde wand, waar eiken als een lichte rechthoek zou oplichten.

Eén geval gaat boven allebei: komt een 70×100 naast kleinere lijsten te hangen, kies dan de afwerking van die kleinere en niet die op eigen kracht het beste is. De grote lijst wordt het anker en de wand moet als één set lezen — de arrangementen die werken staan in de fotowand-gids.

Gewicht, en wat het echt houdt

Het gewicht van het glas schaalt met het oppervlak, dus het glas in een 70×100 is twee keer dat van een 50×70 en de helft van dat van een 100×140. De gevolgen zijn praktisch, niet dramatisch.

Taak	50×70	70×100
Ophangen	één persoon	twee personen: één tilt, één stuurt
Bevestigingen	één	twee, waterpas, ongeveer 35 cm uit elkaar
Gipsplaat	een plug volstaat	een hollewandplug met draagvermogen, of zoek de regel
Baksteen of beton	boren en pluggen	boren en pluggen, op beide punten
Plakstrips	op het randje	nee

Twee bevestigingen in plaats van één is de nuttigste gewoonte op deze maat. Het halveert de belasting per plug en voorkomt dat een brede lijst scheef zakt. Het enige accessoire dat wij maken is één wandhaak, in de accessoires; zwaardere pluggen haal je bij de bouwmarkt, en het loont het opgegeven gewicht van de lijst tegen het draagvermogen van de plug te leggen in plaats van te gokken.

De wand die hij nodig heeft

Staand gehangen met het midden op de standaard 145 cm loopt een 70×100 van 95 cm tot 195 cm — comfortabel onder een plafond van 240 cm, krap onder 230. Reken op ongeveer 30 cm vrije wand aan elke kant, dus 130 cm ononderbroken pleisterwerk voor een staand werk. En reken op afstand: een print van dit formaat wil ongeveer anderhalve meter tussen jou en de wand, wat de meeste gangen afvoert. De hoogtestandaard en de uitzonderingen erop staan in de gids over ophanghoogte, en de kamer die er meestal genoeg diepte voor heeft is de woonkamer.